Karadjordje je potekao iz siromasne porodice. Stupio u sluzbu manastira Krusedola, a krajem iste godine je ucestvovao u neuspelom austrijskom napadu na Beograd. Za vreme austrijsko-turskog rata borio se u zapadnoj Srbiji i tada je stekao dragoceno vojnicko iskustvo, koje ce primeniti u Prvom srpskom ustanku.
Ustanku je prethodio krvavi obracun Turaka sa najvidenijim Srbima, poznat kao "seca knezeva". Godine 1804, 2. februara održan je narodni zbor u Orascu, na kome su ugledni narodni predstavnici iz Sumadije izabrali Karadorda za vodu ustanka. Od marta meseca iste godine Karadorde se u sluzbenim dokumentima potpisivao kao "vozd", "prvi predvoditelj", "vrhovni vojvoda", "komadant od Serbije". Pobede i pocetak Rusko-turskog rata krajem 1806. prisilile su Turke na pregovore o miru. Potpisan je takozvani "Ickov mir", po kome je Srbija trebalo da postane vazalna knezevina Turskog carstva, vezana samo placanjem godisnjeg danka i drzanjem u Beogradu jednog carskog predstavnika. Karadjordje je bio vrhovni vožd srpski u periodu 1804-1813. Godine 1813. Turci su pokrenuli veliku ofanzivu i uspeli su da slome otpor ustanika na Moravi, Drini i Timoku. U jesen iste godine Karadorde i najistaknutije srpske vojvode su bili prinudjeni da prebegnu u Austriju. Tajno je došao u Srbiju u julu 1817. godine kako bi se dogovorio sa Milošem Obrenovicem o zajednickoj akciji. Medjutim, Milos je iz "drzavnih razloga" naredio da se Karadjordje ubije. Naredjenje je izvrseno u noci izmedu 13. i 14. jula 1817. godine u mestu Radovanju kod Smedereva.